Τα εμβόλια είναι μια σπουδαία επιχείρηση, αλλά αρκετά δαπανηρή για την ανάπτυξη και την εμπορία τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι φαρμακευτικές εταιρείες κάνουν ό,τι μπορούν για να πάρουν άδεια και στη συνέχεια να την διατηρήσουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακόμη και αν η ζημία που προκαλείται είναι σημαντική.
Η Pfizer έχει κυκλοφορήσει ένα παρασκεύασμα modRNA κατά της γρίπης και πρόσφατα ολοκλήρωσε μια μελέτη φάσης ΙΙΙ και δημοσίευσε τα αποτελέσματα της μελέτης. Το δελτίο τύπου ανακοίνωσε μια λαμπρή επιτυχία και τα γερμανικά κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, ιδίως τα γερμανικά, επιδόθηκαν σε ευφορία, όπως ανέφερε η TKP εδώ.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine, το οποίο τουλάχιστον ήταν διάσημο. Είναι γεμάτη ελαττώματα, όπως εξήγησε λεπτομερώς η TKP εδώ, με βάση την κριτική του δημοσιογράφου Alex Berenson
Μια άλλη κριτική προέρχεται από τον γνωστό Ελβετό λοιμωξιολόγο καθηγητή em. Δρ Pietro Vernazza. Ο πρώην ανώτερος ιατρός λοιμωξιολογίας στο Καντονικό Νοσοκομείο του St. Gallen χρησιμοποιεί τη μελέτη αδειοδότησης για το παρασκεύασμα γρίπης modRNA για να καταδείξει τα τεμπέλικα τεχνάσματα που χρησιμοποιούνται. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η μελέτη δεν αποτελεί επιστημονική ανακάλυψη, αλλά μάλλον ένα παράδειγμα του πώς μπορούν να ειπωθούν ολόκληρες ιστορίες με μισά δεδομένα – και πώς ένα διάσημο επιστημονικό περιοδικό είναι διατεθειμένο να παίξει μαζί του.
Πρόκειται για τη μελέτη των David Fitz-Patrick et al με τίτλο“Efficacy, Immunogenicity, and Safety of Modified mRNA Influenza Vaccine“, η οποία δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2025.
Ο σχεδιασμός της μελέτης από μόνος του είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμος, αλλά πρόκειται για ένα πολύ συνηθισμένο τέχνασμα. Η σύγκριση δεν γίνεται μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων πειραματόζωων, αλλά μεταξύ εκείνων που εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο modRNA και εκείνων που εμβολιάστηκαν με ένα συμβατικό εμβόλιο. Μια άλλη δημοφιλής μέθοδος είναι η σύγκριση μιας ομάδας εμβολιασμού με μια άλλη ομάδα που δεν λαμβάνει ένα γνήσιο εικονικό φάρμακο με φυσιολογικό ορό, αλλά το εμβόλιο χωρίς τους εξασθενημένους ή θανατωμένους ιούς, δηλαδή με τα ενεργά ενισχυτικά, που συνήθως αποτελούνται από ενώσεις αλουμινίου, οι οποίες ευθύνονται για παρενέργειες όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια.
Οι βιοχημικοί μηχανισμοί του τρόπου με τον οποίο οι ενισχυτές φαρμάκων προκαλούν βλάβες όπως τα μικροεγκεφαλικά επεισόδια είναι γνωστοί, τουλάχιστον μεταξύ των επιστημόνων. Το έχω εξηγήσειλεπτομερώς εδώ.
Συμπεριλήφθηκαν ενήλικες μεταξύ 18 και 65 ετών. Το πρωταρχικό τελικό σημείο ήταν η εμφάνιση εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης με συμπτώματα. Και τα δύο σκευάσματα που αναλύθηκαν παρουσίασαν ελάχιστες διαφορές στα αποτελέσματα που ήταν σε κάθε περίπτωση ελάχιστα σημαντικά. “Αυτό το “όχι χειρότερο” πωλείται τώρα ως επιτυχία – ως νομιμοποίηση για μια νέα γενιά εμβολίων”, λέει ο Vernazza.
Το πρώτο επιχείρημα της Vernazza είναι ότι η μελέτη προέρχεται από την ίδια την Pfizer και επομένως είναι εξ αρχής αναξιόπιστη:
1. κατάλογος συγγραφέων: Επιστημονικό φύλλο συκής
Μια ματιά στον κατάλογο των συγγραφέων δείχνει ότι σχεδόν όλοι τους είναι υπάλληλοι της Pfizer. Ο πρώτος συγγραφέας, ο Fitz-Patrick από τη Χονολουλού, είναι ενδοκρινολόγος και εμφανίζεται σε αρκετές δημοσιεύσεις της Pfizer ως συν-συγγραφέας χωρίς να έχει ανεξάρτητη επιστημονική καριέρα στον τομέα της γρίπης ή της έρευνας για τα εμβόλια.
Η διαδικασία αυτή είναι τυπική για μελέτες που χρηματοδοτούνται από τη βιομηχανία: Η μελέτη σχεδιάζεται, διεξάγεται, αναλύεται και γράφεται από την εταιρεία. Για λόγους επιστημονικής αξιοπιστίας, προσλαμβάνεται ένας εξωτερικός κλινικός ιατρός ως πρώτος συγγραφέας – ένα φύλλο συκής που δημιουργεί την εντύπωση ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας.
Αλλά το πράγμα γίνεται χειρότερο: τα δεδομένα που δεν ταιριάζουν απλά παραλείπονται. Για παράδειγμα, στη μελέτη αδειοδότησης για το σκεύασμα Covic-modRNA, υπήρχαν περισσότεροι θάνατοι στην ομάδα εμβολιασμού από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Vernazza:
2. εμπιστευτικά δεδομένα: Οι άνω των 65 ετών
Ένα σημείο είναι ιδιαίτερα σοβαρό, το οποίο το NEJM δεν αναφέρει καθόλου: Σύμφωνα με την καταχώριση της μελέτης, συμπεριλήφθηκαν επίσης άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Ωστόσο, στη δημοσίευση εμφανίζονται μόνο στοιχεία από άτομα ηλικίας 18 έως 65 ετών.
Αυτό δεν είναι μια μικρή τυπική έλλειψη, αλλά ένα επιστημονικό σκάνδαλο. Διότι οι άνω των 65 ετών είναι ακριβώς αυτός ο πληθυσμός,
η οποία ενέχει υψηλό κίνδυνο νοσηλείας,
που πεθαίνει από γρίπη,
και για τους οποίους ένας αποτελεσματικός εμβολιασμός θα ήταν πράγματι σημαντικός.
Το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά δεν έχουν δημοσιευθεί επιτρέπει μόνο ένα συμπέρασμα: Καμία πειστική επίδραση δεν θα μπορούσε να αποδειχθεί σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Έτσι, τα αποτελέσματα που φαίνονται καλύτερα δημοσιεύονται επιλεκτικά.
Στη συνέχεια, η Vernazza αναλαμβάνει και την ομάδα σύγκρισης που λείπει:
Ένας βραχίονας εικονικού φαρμάκου λείπει εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι ένα κεντρικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Οι εμβολιασμένοι άνθρωποι παθαίνουν γρίπη λιγότερο συχνά από τους ανεμβολίαστους;
Μια μεγάλη μελέτη των εργαζομένων στην Cleveland Clinic(Shrestha et al, preprint) δείχνει ότι αυτό το σενάριο δεν είναι καθόλου θεωρητικό σε υγιείς ενήλικες μεταξύ 18 και 65 ετών. Εκεί, ο κίνδυνος προσβολής από γρίπη ήταν υψηλότερος στους εμβολιασμένους από ό,τι στους ανεμβολίαστους.
Χωρίς εικονικό φάρμακο, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η απόλυτη αποτελεσματικότητα. Το μόνο που απομένει είναι μια σχετική σύγκριση δύο εμβολίων – χωρίς να γνωρίζουμε αν και τα δύο έχουν κάποιο σχετικό όφελος.
Επομένως, πρόκειται για την ίδια εικόνα με τις περισσότερες μελέτες έγκρισης για εμβόλια. Τα παιδιατρικά εμβόλια δεν δοκιμάστηκαν επίσης ποτέ έναντι ομάδας εικονικού φαρμάκου.
Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η μελέτη της Pfizer δείχνει ένα εντελώς αρνητικό αποτέλεσμα για το παρασκεύασμα modRNA – τα εμβολιασμένα άτομα εμφάνισαν συμπτώματα γρίπης συχνότερα από την ομάδα σύγκρισης (και πιθανώς συχνότερα από το μέσο όρο του πληθυσμού που δεν έχει εμβολιαστεί).
Η Vernazza το αποδεικνύει αυτό:
Τα δημοσιευμένα δεδομένα ασφάλειας δείχνουν μια αξιοσημείωτη εικόνα: Με τον εμβολιασμό με mRNA, το 30 έως 50 % των εμβολιασθέντων εμφάνισε συστηματικά συμπτώματα γρίπης, όπως κόπωση, πονοκεφάλους, μυϊκούς πόνους ή ρίγη – ακριβώς τα συμπτώματα από τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύει ο εμβολιασμός.
Συστηματικές παρενέργειες μετά τον εμβολιασμό κατά της γρίπης με mRNA σε σύγκριση με τον εμβολιασμό ελέγχου (προσαρμοσμένο από Fitz-Patrick et al., NEJM 2025). Παρουσιάζονται η κόπωση, ο πονοκέφαλος, το ρίγος, ο μυϊκός πόνος και ο πυρετός κατά σοβαρότητα.
Τα ευρήματα για τον πυρετό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά:
Το 5,6 % των εμβολιασθέντων εμφάνισε πυρετό
0,8 % ακόμη και υψηλός πυρετός ≥ 39 °C
Δεν πρόκειται για μικροπράγματα, αλλά για κλινικά σημαντικές παρενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε προσωρινή τουλάχιστον ανικανότητα για εργασία. Από την άλλη πλευρά, τα οφέλη είναι ασαφή. Λόγω της έλλειψης βραχίονα εικονικού φαρμάκου, είναι δυνατόν να εκτιμηθεί μόνο κατά προσέγγιση πόσες λοιμώξεις αποτράπηκαν στην πραγματικότητα.
Ο επίλογος του καθηγητή Vernazza ρίχνει τα φώτα της δημοσιότητας στη συμβατική ιατρική και στην επιστημονική κοινότητα που περιβάλλει την ιατρική:
Ένα προσωπικό υστερόγραφο
Κατά τη διάρκεια της ενεργού μου θητείας ως επικεφαλής ιατρός, δύσκολα θα μπορούσα να διαθέσω ένα τέτοιο κείμενο. Θα ανησυχούσα πολύ για το αν θα έθετα σε κίνδυνο ερευνητικές προτάσεις, συνεργασίες ή την ακαδημαϊκή μου φήμη. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι φωνές που ασκούν κριτική στις φαρμακευτικές εταιρείες είναι σπάνιες – και γιατί τις ακούτε συχνότερα από γιατρούς που έχουν αφήσει πίσω τους την καριέρα τους.
Η δικαστική εξουσία παίζει μαζί της, όπως δήλωσε ο υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ Kennedy μπροστά στην πολιτική δικαιοσύνη των γερμανικών δικαστηρίων που αρνείται τα γεγονότα και την επιστήμη.
Και, φυσικά, η πολιτική βρίσκεται στο προσκήνιο, αρχής γενομένης από την Επιτροπή της ΕΕ, η οποία χρηματοδοτεί άμεσα τη φαρμακοβιομηχανία και αγοράζει 10 δόσεις του σκευάσματος mod-RNA Covid. Αυτού του είδους οι “επιστημονικές επιχειρήσεις”, που παράγουν τέτοιες μελέτες, προωθούνται δίνοντας ανθρώπους με ομολογουμένως σοβαρές συγκρούσεις συμφερόντων, όπως ο Florian Krammer, ένα ινστιτούτο για την “επικοινωνία της επιστήμης”,
Είμαστε μια ομάδα εθελοντών που δημιούργησαν αυτό το έργο για να μεταφέρουμε τις σχετικές ειδήσεις σε ένα ευρύτερο, διεθνές και πολύγλωσσο κοινό. Επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους λαούς όλων των ευρωπαϊκών χωρών και όχι μόνο, ώστε να μπορούν πραγματικά να έχουν λόγο στις υπαρξιακές επιλογές που γίνονται από τις εκάστοτε εξουσίες, αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Η πληροφόρηση πρέπει επομένως να ταξιδέψει σε όλες τις γωνιές του κόσμου, και γι’ αυτό πρέπει να μεταφράζουμε τις ειδήσεις σε όσο το δυνατόν περισσότερες γλώσσες.
