Όλο και περισσότερες μελέτες αποδεικνύουν τη σχέση μεταξύ του αριθμού των πρώιμων εμβολιασμών στα βρέφη και της συχνότητας εμφάνισης αυτισμού. Αυτό αποδείχθηκε τώρα και πάλι από μια μεγάλη, διακρατική μελέτη του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας της Ιταλίας.
Πηγή: tkp.at, Dr Peter F. Mayer, 19 Νοεμβρίου 2025
Πολλές μελέτες έχουν ήδη αποδείξει τη σχέση μεταξύ του συνεχώς αυξανόμενου αριθμού εμβολιασμών σε βρέφη και παιδιά και του αυτισμού. Μια ανάλυση περισσότερων από 300 μελετών επιβεβαίωσε πρόσφατα και πάλι το γεγονός αυτό. Ενώ υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που συμβάλλουν στις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού (ΔΑΦ), έχει αποδειχθεί ότι ο εμβολιασμός είναι ο σημαντικότερος τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου. Οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων παιδιών δείχνει δραματικές χρόνιες διαφορές στην υγεία υπέρ των ανεμβολίαστων και οι διάφοροι βιολογικοί μηχανισμοί, όπως η ανοσολογική απορρύθμιση, η εμπλοκή του άξονα έντερο-εγκέφαλος, η νευροφλεγμονή, υποστηρίζονται πλέον από εκατοντάδες μελέτες.
Η μελέτη του Mario Coccia με τίτλο“Infant Vaccine Scheduling Scheduling Intensity and Autism Incidence: καλύπτει αρκετές βιομηχανικές χώρες σε τρεις ηπείρους. Διαπιστώνει μια αξιοσημείωτα ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της έντασης του εμβολιασμού στην πρώιμη παιδική ηλικία και του επιπολασμού του αυτισμού. Ο αριθμός των τύπων εμβολίων και των δόσεων που χορηγούνται πριν από την ηλικία των 12 μηνών παρουσίασε εξαιρετικά υψηλή συσχέτιση με τα εθνικά ποσοστά αυτισμού.
Από την περίληψη:
“Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη σχέση μεταξύ της έντασης του προγράμματος εμβολιασμού στην πρώιμη παιδική ηλικία και του επιπολασμού του αυτισμού σε 12 χώρες υψηλού εισοδήματος, με στόχο την προώθηση πολιτικών υγείας βασισμένων σε στοιχεία. Διερευνήσαμε κατά πόσον ο αριθμός και ο χρόνος των δόσεων εμβολίων που χορηγούνται σε βρέφη ηλικίας κάτω του ενός έτους συσχετίζονται με τα τυποποιημένα ποσοστά εμφάνισης αυτισμού. Χρησιμοποιώντας διακρατικά δεδομένα από χώρες με συγκρίσιμα συστήματα υγείας και διαγνωστικά πρότυπα, εφαρμόσαμε περιγραφική στατιστική, μερικούς συσχετισμούς (λαμβάνοντας υπόψη τα συνολικά ποσοστά εμβολιασμού) και πολυμεταβλητή μοντελοποίηση παλινδρόμησης. Οι χώρες με υψηλότερο επιπολασμό αυτισμού (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Σιγκαπούρη) χορήγησαν κατά μέσο όρο 15 τύπους εμβολίων και 20 δόσεις σε βρέφη ηλικίας κάτω του ενός έτους, ενώ οι χώρες με χαμηλότερο επιπολασμό (Νορβηγία, Δανία, Φινλανδία, Ιταλία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο) χορήγησαν κατά μέσο όρο 8 εμβόλια και 9 δόσεις”.
Μια αύξηση κατά 1% στους τύπους εμβολίων πριν από την ηλικία του ενός έτους αντιστοιχούσε σε μια αύξηση 0,47% στον επιπολασμό του αυτισμού.
Η συσχέτιση είναι τεράστια – r = 0,87 για τους τύπους εμβολίων και r = 0,79 για τις δόσεις εμβολίων. Σε μοντέλα παλινδρόμησης, η ένταση των εμβολίων εξηγούσε από μόνη της το 81% της διακύμανσης του επιπολασμού του αυτισμού μεταξύ των χωρών.
Ο επιπολασμός του αυτισμού ανά 100.000 παιδιά χρησίμευσε ως αποτέλεσμα, και τα συνολικά ποσοστά εμβολιασμού ελέγχθηκαν στατιστικά, έτσι ώστε μόνο η ένταση και ο χρόνος εμβολιασμού να εξεταστούν μεμονωμένα.
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά και επιβεβαιώνουν τα προηγούμενα ευρήματα:
- Χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Σιγκαπούρη χορηγούν ~15 τύπους εμβολίων και 20 δόσεις πριν από την ηλικία του ενός έτους – και έχουν τον υψηλότερο επιπολασμό αυτισμού (~1.273 ανά 100.000).
- Χώρες όπως η Νορβηγία, η Φινλανδία, η Δανία, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο χορηγούν ~8 τύπους εμβολίων και 9 δόσεις – και έχουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά αυτισμού (~834 ανά 100.000).
- Μια αύξηση κατά 1% στους τύπους εμβολίων πριν από την ηλικία του ενός έτους αντιστοιχούσε σε μια αύξηση 0,47% στον επιπολασμό του αυτισμού.
Στη συνέχεια, ο Coccia χρησιμοποίησε μια χαρτογράφηση τεταρτημορίων για να ταξινομήσει τις χώρες:
- Ζώνη κρίσιμου κινδύνου: υψηλή ένταση εμβολιασμού + υψηλός αυτισμός (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Σιγκαπούρη)
- Ζώνη προστασίας: χαμηλή ένταση εμβολιασμού + χαμηλός αυτισμός (σκανδιναβικές χώρες)
- Μεταβατική ζώνη: (Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο)
Σχήμα 1: Γραμμή παλινδρόμησης του ποσοστού αυτισμού ως συνάρτηση του αριθμού των εμβολιασμών σε βρέφη ≤ 1 έτους, με ένδειξη της θέσης των χωρών που μελετήθηκαν. Σημείωση: Κάθε τεταρτημόριο επισημαίνεται με μια πολιτική επίπτωση: Ζώνη κρίσιμου κινδύνου – υψηλή έκθεση στον εμβολιασμό και υψηλά ποσοστά αυτισμού- Προστατευτική πολιτική ομάδα – χαμηλή έκθεση στον εμβολιασμό και χαμηλά ποσοστά αυτισμού, Ζώνη μεταβατικού κινδύνου – υψηλή έκθεση στον εμβολιασμό αλλά επί του παρόντος χαμηλά ποσοστά αυτισμού (Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο)- Αναδυόμενη ομάδα κινδύνου – δεν αντιπροσωπεύεται στα τρέχοντα δεδομένα.
Το κάτω αριστερό τεταρτημόριο περιλαμβάνει χώρες με χαμηλότερο αριθμό εμβολιασμών για βρέφη κάτω του 1 έτους και χαμηλότερο ποσοστό αυτισμού (Νορβηγία, Δανία, Φινλανδία, Σουηδία). Αντίθετα, οι χώρες στο άνω δεξιό τεταρτημόριο έχουν τόσο υψηλότερο αριθμό εμβολιασμών για βρέφη ≤ 1 έτους (πάνω από τον μέσο όρο) όσο και υψηλότερη επίπτωση (πάνω από τον μέσο όρο) αυτισμού ανά 100.000 κατοίκους (Αυστραλία, Καναδάς, ΗΠΑ, Σιγκαπούρη, Ιαπωνία, Νότια Κορέα). Η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οι μόνες χώρες στο κάτω δεξιό τεταρτημόριο, αλλά φαίνεται ότι πλησιάζουν τις χώρες με υψηλά ποσοστά αυτισμού.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι πρώιμοι και συνδυασμένοι εμβολιασμοί συνδέονται στενά με την αύξηση των ποσοστών αυτισμού.
