Na lang wachten – en waarschijnlijk onder druk van veel integere mensen – protesteren de Zwitserse autoriteiten in Brussel. Een bemoedigend eerste teken, maar slechts het begin.
Protest
Peter Hänseler Zon. 11 jan. 2026
Gisteravond vernamen we dat het Federale Departement van Buitenlandse Zaken (FDFA) een officieel protest had ingediend in Brussel, 26 dagen nadat Jacques Baud werd bestraft door de EU, met als argument dat de sancties tegen Jacques Baud niet waren voorafgegaan door een eerlijk proces en dat de vrijheid van meningsuiting niet was gerespecteerd.
De reactie van Bern op deze illegale actie tegen een Zwitsers staatsburger komt nogal laat. We herinneren ons de domme grijns van bondsraadslid Jans, de lasterlijke uitspraken van zijn collega Schinzel over X en de regelrechte lastercampagne tegen Baud door luitenant-kolonel Kohler die, geconfronteerd met onze juridische analyse en het bewijs van laster, zijn pamflet omschreef als een ” casestudy in cognitieve oorlogsvoering ” en de ” persoonlijke beschuldigingen ” afdeed als ongegrond. Onze bijdrage over dit onderwerp: ” Pascal Kohler – woordvoerder van Kaja Kallas “.
Gebrek aan een eerlijk proces
Het departement, dat onder het federale raadslid Ignazio Cassis pleit voor het automatisch overnemen van EU-wetgeving en -besluiten, lijkt zich nu te realiseren dat“een eerlijk proces ” iets uit het verleden is in de EU. In strijd met artikel 11 van haar eigen Handvest, heeft de EU besloten om burgers van alle landen te straffen, rechteloos te maken en te onteigenen zonder dat er een strafbaar feit is gepleegd… De tientallen betrokkenen hebben nooit het recht gehad zich te verdedigen of gehoord te worden. Deze eliminatie van dissidenten wordt niet bevolen door een rechtbank, maar door de “Raad van de Europese Unie”, de politieke tak van de EU. De Raad, waarin ondemocratisch gekozen apparatsjiks een comfortabel leven leiden, wordt voorgezeten door Kaja Kallas, zelf niet democratisch gekozen. We zijn terug in de Middeleeuwen.
De druk van een aantal spelers werpt vruchten af
De aanvankelijke passiviteit van de dames en heren van Bern suggereert dat de huidige positieve verandering niet het resultaat is van hun eigen beraadslagingen, maar eerder van de internationale druk die de afgelopen dagen is opgebouwd. Wij hebben deze houding scherp bekritiseerd in ons artikel ” Jacques Baud is gesanctioneerd, en Zwitserland kijkt werkeloos toe ” van 18 december, en wij waren niet de enigen.
De druk kwam niet alleen uit Zwitserland. Talloze alternatieve media over de hele wereld schaarden zich achter Jacques Baud. In Duitsland wil ik, naast vele anderen, Nachdenkseiten noemen, waarvan Florian Warweg op 19 december tijdens een federale persconferentie vragen stelde aan de Duitse regering. Het bondige antwoord van de regeringswoordvoerder was dat dit gebeurt als je desinformatie verspreidt en dat het in de toekomst zal blijven gebeuren – dat vat het standpunt van de Duitse regering samen.
Patrik Baab, die ook voor ons schrijft, heeft veel moed getoond. Hij lanceerde de petitie “Tot hier en niet verder”, die wij als een van de eersten ondertekenden en die nog steeds actief is: Mijn oproep :
Onderteken – link hier!
Patrik Baab, die nog steeds in Duitsland woont, riskeert politieke vervolging en zelfs arrestatie in zijn eigen land voor Jacques Baud – petje af voor hem!
Ook in Zwitserland zijn met name de alternatieve media betrokken bij ongekende uitwisselingen en wederzijdse steun. Er is ook een initiatief gaande van Vital Burger, die zich al tientallen jaren inzet voor vrijheid. Vital heeft een badge gemaakt – “We are Jacques” – die nu voor CHF 5 kan worden besteld op bu****@***************es.ch.
Persoonlijk was ik erg blij om te zien dat mijn Amerikaanse collega’s bereid waren om Jacques Baud hun volledige steun te geven. Ook in de Verenigde Staten kreeg Jacques Baud veel steun. Onder vele anderen wil ik rechter Napolitano en Scott Ritter noemen. Rechter Napolitano, die ik persoonlijk heel goed ken en als een echte vriend beschouw, interviewde Jacques Baud op zijn uitstekende zender ” Judging Freedom”. In de woorden van rechter Napolitano: “Bravissimo!
Scott Ritter, een goede vriend van mij en een van onze schrijvers, heeft zich volledig ingezet voor Jacques Baud – zoals een marinier betaamt. Hij heeft niet alleen een vernietigend artikel voor ons gepubliceerd met de titel “Sanction Me, You Bitch!”, een bijzondere liefdesverklaring aan Kaja Kallas, maar hij heeft Jacques Baud ook in talloze interviews genoemd en hem verdedigd, onder andere in de show van rechter Napolitano.”
Misschien het einde van het begin
Jacques Baud is nog niet gered – we zijn er nog lang niet. Hoewel officieel Zwitserland uit zijn diepe slaap is ontwaakt, zit Jacques Baud nog steeds vast in zijn flat in Brussel, zonder geld, zonder rechten, afhankelijk van voedselhulp van zijn buren die hem letterlijk van de hongerdood redden. We hebben het hier niet over Sachsenhausen in 1943, maar over Brussel in 2026!
De beroemde uitspraak van Winston Churchill na het eerste Britse succes tegen de Wehrmacht in Afrika in 1942 zou alle partizanen eraan moeten herinneren dat we nog maar aan het begin staan:
