Het opzettelijk vervalsen van vaccinstudies (voorbeeld van modRNA-griepvaccin)

Het opzettelijk vervalsen van vaccinstudies (voorbeeld van modRNA-griepvaccin)- 2

Vaccins zijn een geweldige business, maar behoorlijk kostbaar om te ontwikkelen en op de markt te brengen. Daarom doen farmaceutische bedrijven er alles aan om toestemming te krijgen en deze vervolgens voor lange tijd te behouden, zelfs als de schade aanzienlijk is.

Bron Dr. Peter F. Mayer. 25 januari 2026

Pfizer heeft een modRNA-preparaat tegen griep op de markt gebracht en onlangs een fase III-onderzoek afgerond en de resultaten van het onderzoek gepubliceerd. Het persbericht kondigde een briljant succes aan en vooral de Duitse mainstream media leefden zich uit in euforische artikelen, zoals TKP hier meldde.

Het onderzoek is gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, dat tenminste vroeger bekendheid genoot. Het staat vol fouten, zoals TKP hier in detail uitlegt, gebaseerd op kritiek van journalist Alex Berenson

Een andere kritiek komt van de bekende Zwitserse infectioloog Prof. em. Dr. Pietro Vernazza. De voormalige hoofdarts infectiologie van het Kantonale Ziekenhuis van St. Gallen gebruikt de toelatingsstudie voor het modRNA-grieppreparaat om aan te tonen welke luie trucs er worden gebruikt. Hij concludeert dat deze studie geen wetenschappelijke doorbraak is, maar eerder een voorbeeld van hoe hele verhalen verteld kunnen worden met halve gegevens – en hoe een gerenommeerd wetenschappelijk tijdschrift bereid is om mee te spelen.

Dit is het onderzoek van David Fitz-Patrick et al getiteld “Efficacy, Immunogenicity, and Safety of Modified mRNA Influenza Vaccine“, dat werd gepubliceerd in november 2025.

De onderzoeksopzet alleen al is zeer twijfelachtig, maar het is een veelgebruikte truc. De vergelijking wordt niet gemaakt tussen gevaccineerde en ongevaccineerde proefpersonen, maar tussen degenen die zijn gevaccineerd met het modRNA-vaccin en degenen die zijn gevaccineerd met een conventioneel vaccin. Een andere populaire methode is om een vaccinatiegroep te vergelijken met een andere groep die geen echte placebo krijgt met een zoutoplossing, maar het vaccin zonder de verzwakte of gedode virussen, dus met de actieve boosters, meestal bestaande uit aluminiumverbindingen, die verantwoordelijk zijn voor bijwerkingen zoals beroertes.

De biochemische mechanismen van hoe drug boosters schade veroorzaken zoals micro-hartinfarct zijn welbekend, tenminste onder wetenschappers. Ik heb dit hier in detail uitgelegd.

Volwassenen tussen 18 en 65 jaar werden geïncludeerd. Het primaire eindpunt was het optreden van door laboratoriumonderzoek bevestigde influenza met symptomen. Beide geanalyseerde preparaten vertoonden nauwelijks verschillen in resultaten die in ieder geval van weinig belang waren. “Dit ‘niet slechter’ wordt nu verkocht als een succes – als legitimatie voor een nieuwe generatie vaccins,” zegt Vernazza.

Vernazza’s eerste punt is dat het onderzoek van Pfizer zelf komt en daarom bij voorbaat ongeloofwaardig is:

1. Lijst van auteurs: Wetenschappelijk vijgenblad

Een blik op de lijst van auteurs laat zien dat ze bijna allemaal medewerkers van Pfizer zijn. De eerste auteur, Fitz-Patrick uit Honolulu, is endocrinoloog en komt in verschillende Pfizer-publicaties voor als co-auteur zonder een onafhankelijke wetenschappelijke carrière te hebben op het gebied van influenza of vaccinonderzoek.

Deze procedure is typisch voor door de industrie gefinancierde studies:
De studie wordt gepland, uitgevoerd, geanalyseerd en geschreven door het bedrijf. Voor de wetenschappelijke geloofwaardigheid wordt een externe clinicus aangesteld als eerste auteur – een vijgenblad dat de schijn wekt van academische onafhankelijkheid.

Maar het wordt nog erger: gegevens die niet kloppen worden gewoon weggelaten. In het toelatingsonderzoek voor het Covic-modRNA preparaat waren er bijvoorbeeld meer sterfgevallen in de vaccinatiegroep dan in de placebogroep.

Vernazza:

2. Vertrouwelijke gegevens: 65-plussers

Eén punt is bijzonder ernstig en wordt in het NEJM helemaal niet genoemd:
Volgens de studieregistratie werden ook 65-plussers geïncludeerd. In de publicatie verschijnen echter alleen gegevens van 18- tot 65-jarigen.

Dit is geen kleine formele tekortkoming, maar een wetenschappelijk schandaal. Want 65-plussers zijn precies die populatie,

  • wat een hoog risico op ziekenhuisopname met zich meebrengt,
  • die sterft aan griep,
  • en voor wie een effectieve vaccinatie eigenlijk relevant zou zijn.

Uit het feit dat deze gegevens niet zijn gepubliceerd, kan maar één conclusie worden getrokken:
Er kon geen overtuigend effect worden aangetoond in deze leeftijdsgroep. Dus de resultaten die er beter uitzien worden selectief gepubliceerd.

Vernazza neemt dan ook de ontbrekende vergelijkingsgroep op zich:

Een placebogroep ontbreekt volledig. Dit betekent dat een centrale vraag onbeantwoord blijft:
Krijgen gevaccineerde mensen minder vaak griep dan ongevaccineerde mensen?

Een groot onderzoek onder medewerkers van de Cleveland Clinic (Shrestha et al, preprint) laat zien dat dit scenario zeker niet theoretisch is bij gezonde volwassenen tussen de 18 en 65 jaar. Daar was het risico om influenza op te lopen hoger bij gevaccineerden dan bij niet-gevaccineerden.

Zonder placebo is het niet mogelijk om de absolute werkzaamheid vast te stellen. Het enige wat overblijft is een relatieve vergelijking van twee vaccins – zonder te weten of beide überhaupt een relevant voordeel hebben.

Het is dus hetzelfde beeld als bij de meeste toelatingsonderzoeken voor vaccins. De kindervaccins zijn ook nooit getest tegen een placebogroep.

In feite laat het Pfizer-onderzoek echter een volledig negatief resultaat zien voor het modRNA-preparaat – de gevaccineerde mensen ontwikkelden vaker griepachtige symptomen dan de vergelijkingsgroep (en waarschijnlijk vaker dan het niet-gevaccineerde gemiddelde van de bevolking).

Vernazza bewijst dit:

De gepubliceerde veiligheidsgegevens laten een opmerkelijk beeld zien:
Met de mRNA-vaccinatie ontwikkelde 30 tot 50 % van de gevaccineerden systemische griepachtige symptomen zoals vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn of koude rillingen – precies de symptomen waartegen de vaccinatie verondersteld wordt te beschermen.

Het opzettelijk vervalsen van vaccinstudies (voorbeeld van modRNA-griepvaccin)- 3

Systemische bijwerkingen na mRNA-griepvaccinatie vergeleken met controlevaccinatie (aangepast van Fitz-Patrick et al., NEJM 2025). Weergegeven zijn vermoeidheid, hoofdpijn, koude rillingen, spierpijn en koorts naar ernst.

De bevindingen met betrekking tot koorts zijn bijzonder opvallend:

  • 5,6% van de gevaccineerden kreeg koorts
  • 0,8% zelfs hoge koorts van ≥ 39 °C

Dit zijn geen kleinigheden, maar klinisch relevante bijwerkingen die kunnen leiden tot op zijn minst tijdelijke arbeidsongeschiktheid. Aan de andere kant zijn de voordelen onduidelijk. Door het ontbreken van een placebogroep is het alleen mogelijk om ruwweg in te schatten hoeveel infecties daadwerkelijk werden voorkomen.

Een nawoord van professor Vernazza werpt een licht op de conventionele geneeskunde en de wetenschappelijke gemeenschap rondom geneeskunde:

Een persoonlijk naschrift

In mijn actieve tijd als hoofdarts had ik me zo’n tekst nauwelijks kunnen veroorloven. Ik zou me te veel zorgen hebben gemaakt over het in gevaar brengen van onderzoeksvoorstellen, samenwerkingsverbanden of mijn academische reputatie. Misschien verklaart dit waarom kritische geluiden over farmaceutica zeldzaam zijn – en waarom je ze vaker hoort van artsen die hun carrière achter zich hebben gelaten.

De rechterlijke macht speelt het spel mee, zoals de Amerikaanse minister van Volksgezondheid en Human Services Kennedy verklaarde tegenover de feiten-ontkennende en wetenschap-ontkennende politieke rechtspraak van Duitse rechtbanken.

En natuurlijk staat de politiek op de voorgrond, te beginnen met de EU Commissie, die rechtstreeks de farmaceutische industrie financiert en 10 doses van het mod-RNA Covid preparaat koopt. Dit type “wetenschappelijk bedrijf”, dat dergelijke studies produceert, wordt gepromoot door mensen met zelfbenoemde ernstige belangenconflicten, zoals Florian Krammer, een instituut voor “wetenschapscommunicatie”,

Bron: Pietro Vernazza

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven
×