Bijna veertig jaar geleden stuitte ik op een boek van de Franse schrijfster Anne Givaudan over een wereldregering. Alles wat in dit boek stond, van een niet zo handig A4-formaat, kwam op mij over als een openbaring maar riep ook herkenning bij me op. Ik voelde dat er een waarheid werd onthuld over een wereldplan dat erop gericht is de mensheid te vernietigen en de planeet aarde in handen te krijgen.
Wat dat boek echter onthulde is dat het te simpel zou zijn om te denken dat als er vandaag de dag een wereldregering is, wij daar niet verantwoordelijk voor zijn. We zijn allemaal verantwoordelijk en we hebben het mogelijk gemaakt, en op onze eigen manier meegewerkt, omdat de mensheid haar vrije willekeur en waardigheid is vergeten!
Wat in dat boek werd benadrukt was dat “zolang een deel van ons in lijfeigenschap blijft, er op deze aarde een plaats zal zijn voor een organisatie zoals jullie die zien. De mensen die de kern van de wereldregering vormen zijn het resultaat van jullie zwakheden en onduidelijkheden. Zij ontlenen hun kracht aan jullie onvermogen om het complot waar te nemen dat zich op wereldschaal afspeelt vanwege de luiheid en kinderlijke manieren van het individuele denkproces”.
Als de wereldregering al zo lang in het leven is geroepen en vandaag een open fase van haar ontwikkeling heeft bereikt, dan is dat omdat een deel van ons het zo heeft gewild. Het is belangrijk om er niet tegen te “vechten” of over te “oordelen”, maar om het te kennen om niet langer JA te zeggen tegen het onaanvaardbare, om niet langer uit te reiken naar iets dat we diep van binnen weigeren. Weten is experimenteren met vertrouwen, geen blind vertrouwen maar een vertrouwen dat niet negeert wat er gebeurt; een vertrouwen dat, zich bewust van mogelijke manipulaties, accepteert het spel te spelen met zijn eigen kaarten en niet met gemanipuleerde kaarten.
Wat ik toen veertig jaar geleden las, staat nu in het volle licht en bezorgt me rillingen over mijn rug vanwege de nauwkeurigheid ervan. “… machtswezens zijn er niet op uit om onze fysieke vrijheid weg te nemen, ze weten hoe ze epidemieën moeten creëren, ons aan elkaar te laten twijfelen, nieuwe sektes op te richten en de oude ten dienste te stellen…” Waar doet dat je aan denken?
Men moet zich echter realiseren dat de zelfgenoegzaamheid van de mensheid op aarde, haar gebrek aan bewustzijn en haar karakteristieke onverantwoordelijke houding van “laat maar gebeuren, doe het maar voor mij dan neem ik geen verantwoordelijkheid” ons huidige lijfeigenschap mogelijk heeft gemaakt. Zonder twijfel wordt ons geleerd wat we moeten denken, hoe we ons moeten gedragen, hoe we moeten gehoorzamen, hoe we onrechtvaardigheid moeten accepteren. Hoe onze regeringen en alle mogelijke instellingen, die zich zouden moeten richten op het algemeen welzijn door middel van wat gunstig is voor iedereen, met andere woorden wat wordt bereikt door burgerschap, collectieve actie en actieve deelname aan het domein van de politiek en de openbare dienstverlening, een totaal andere richting opgaan, namelijk om mensen te reduceren tot onderdanigheid en goedgelovigheid terwijl ze elke beslissing in onze plaats nemen. Niet voor ons welzijn, maar voor het voordeel van enkelen.
Deze enkelen zijn wezens wiens ego volledig de leiding heeft, maar er is een gelijkenis met ons allemaal. Hun aanwezigheid is er om onze volwassenheid te versterken en om eindelijk onze fantastische vrije willekeur te laten gebruiken voor dit rijpingsproces. Ze maken gebruik van de zeer geringe fysieke en emotionele weerstand van een groot aantal mensen en vormen een krachtig gevormde organisatie met de verreikende vertakkingen die we nu kunnen waarnemen binnen de politieke, wetenschappelijke, economische en zelfs religieuze omgeving.
Laten we ons niet voor de gek houden: we hebben dezelfde schadelijke impulsen in onszelf als en wanneer we onze waakzaamheid laten zakken en resoneren met hun “golflengte”. Dat is waar die wezens hun kracht vandaan halen: uit ons eigen duistere energetische reservoir.
Net als ieder van ons, draagt de Wereld de wortels van goed en kwaad, maar bovenal en zonder twijfel draagt het ook, voorbij die dualiteit, het woord Liefde met een hoofdletter. Daarom kunnen we en moeten we stoppen met het voeden van de subtiele of niet zo subtiele mechanisme van deze machinatie. Door verzet, niet door strijdlust, door mededogen, niet door oordeel, door vastberadenheid, niet door besluiteloosheid. Als we kiezen voor Licht, laten we ons dan verzetten tegen de psychische overheersing waaraan we onderworpen zijn door goede “vibraties” uit te zenden, onze “golflengte” te verhogen door positief te denken, door gezonde dagelijkse gewoonten, waaronder voeding, ons te verzetten tegen de verleiding van voedsel dat opzettelijk veranderd of besmet is. Bovenal moeten we weerstand bieden aan de hefboom van angst die opzettelijk wordt veroorzaakt door nepnieuws over het klimaat, geld, politiek en geïmplanteerde virussen. Angst verzwakt ons immuunsysteem en dempt ons bewustzijn, terwijl het tegelijkertijd kolossale fortuinen genereert.
