Hoe beïnvloeden de WHO en de VN politici en machthebbers?
De agenda van de WHO voor de komende vijf jaar tot 2030 werd in codetaal gepresenteerd op de Internationale One Health Conferentie in UN City, Kopenhagen, die werd gehouden op 5 en 6 november 2025 (1). Hier presenteerden “klimaatevangelisten” een plan voor wereldwijde controle door middel van surveillance, censuur en digitale ID, de zogenaamde One Health agenda.
Bron: Wereld Gezondheidsraad Scandinavië, Dr. Jeanne A. Rungby, 14 dec. 2025
Goed opgeleide predikers van de boodschappen van de WHO en de VN, zoals Dr. Carlos das Neves van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA), praten over “Het Brandende Platform” met overtuigende illustraties van de catastrofale toestand van de aarde (2). Een van deze illustraties zie je hieronder.
De conferentie begon met iedereen op te laten staan voor Hare Majesteit Koningin Mary, die tussen de staande gasten arriveerde en naar een stoel op de eerste rij werd geleid door de Deense minister van Voedsel, Landbouw en Visserij, Jacob Jensen.
Ik vraag me af of Hare Majesteit de Koningin zich ervan bewust is dat, in mijn ogen, haar deelname een verschuiving van macht van nationale soevereiniteit naar een wereldwijde eenheidsregering met de WHO in het centrum goedkeurt, waar ongekozen en naamloze geldschieters in de WHO, de VN en anderen immuniteit tegen aansprakelijkheid, diplomatieke immuniteit en belastingvrijstelling genieten.
Alleen geselecteerde invloedrijke gasten en geselecteerde journalisten kregen toegang. Dit was dus geen bijeenkomst met democratische vertegenwoordiging. Vermoedelijk wilden ze geen kritiek.
De WHO lijkt politici en autoriteiten dus te beïnvloeden om democratische processen te omzeilen en de agenda van de WHO te volgen.
De boze man met de hoge hoed en EU-sterren vertegenwoordigt nauwelijks de Europese bevolking, noch vertegenwoordigt de boodschap de democratisch geuite wensen van de bevolking.
Op dergelijke conferenties worden beleidsdocumenten gepresenteerd, waarvan de meeste worden voorbereid in WHO-samenwerkingscentra, die worden uitgevoerd aan universiteiten en soortgelijke instellingen, betaald door de belastingbetaler maar geautoriseerd door de WHO.
De WHO heeft ongeveer 800 actieve samenwerkingscentra over de hele wereld, naast GOARN centra (WHO’s Global Outbreak Alert and Response Network) en zogenaamde onafhankelijke instituten, zoals het Institute for Future Studies, dat in dit geval “The Futures Paper” heeft opgesteld, dat hieronder wordt besproken (3).
Kort samengevat houden de samenwerkingscentra van de WHO zich onder andere bezig met de volgende onderwerpen:
- Training van medisch personeel: artsen, verpleegkundigen en vroedvrouwen
- Genderidentiteit en seksuele voorlichting op scholen
- Gezondheidsautoriteiten voorbereiden op pandemieën
- Instrueren van ministeries over hoe te reageren in noodsituaties
- Beslissen welke diagnostische codes gebruikt mogen/kunnen worden (ICD-systeem)
Openbare universiteiten lijken te worden gebruikt voor
- Marktonderzoek
- Opstellen van technische handleidingen
- Vaststellen van toxische grenswaarden voor chemische stoffen
- Ontwikkeling van diagnostische tests (PCR/antilichamen) en voorbereiding van vaccins
- “Gain of Function” onderzoek (ontwikkeling van gevaarlijke virussen in laboratoria – bijv. vogelgriep)
Lees meer over de WHO samenwerkingscentra (3) in Denemarken hier.
De toekomstnota. “Gezondheid voorwaarts – een toekomst die we samen opbouwen”.
Laten we eens kijken naar een van de vele rapporten (4) van de WHO over Digital ID en One Health, speciaal geschreven voor beleidsmakers. Het is opgesteld met het strategische doel om gekozen functionarissen te beïnvloeden om de politieke agenda van de WHO te omarmen en er hun eigen agenda van te maken.
Het rapport beweert gebaseerd te zijn op strikte wetenschappelijke principes en bewijzen
“Gefundeerd in strenge wetenschap, gegevens en bewijs.”
Er worden echter geen onderzoeksresultaten op basis van ruwe gegevens gepresenteerd, maar rekenmodellen die “anticiperen op grootschalige trends”. Aangepast aan de verwachte scenario’s“die de belangrijkste krachten identificeren die de gezondheid beïnvloeden ” (5).
Het rapport beweert ook gebaseerd te zijn op de wens van de bevolking om“de One Health agenda om te zetten van woorden in daden“. Het is echter gebaseerd op geselecteerde persoonlijke verhalen en zorgvuldig op maat gemaakte verhalen die niets te maken hebben met democratisch overleg of publiek debat. Dit is waar Hans Christian Andersen’s verhaal van De nieuwe kleren van de keizer op zijn plaats is.
Kortom, het rapport combineert digitale ID, surveillance en One Health.
De taal is over het algemeen gecodeerd en onduidelijk. Wanneer politici zo’n rapport onder ogen krijgen, kan dat leiden tot een gevoel van uitputting en vervreemding, wat de kans verkleint dat het bewijsmateriaal geverifieerd moet worden.
In gevallen van onzekerheid over bewijsmateriaal is het de verantwoordelijkheid van de autoriteiten om ministers te helpen de zaak op te helderen. Maar als deze ministeries en agentschappen in de zak zitten van de WHO, de VN of gelijkaardige ondemocratische NGO’s, dan zal het advies dat ze geven het WHO-rapport bevestigen. Als de pers hetzelfde verhaal brengt, kunnen politici het gevoel krijgen dat ze de wil van het volk volgen, ook al is dat absoluut niet het geval.
De auteurs van het rapport willen niet bij naam genoemd worden, maar het Copenhagen Institute for Futures Studies (CIFS), een zogenaamd onafhankelijke denktank zonder winstoogmerk, heeft de WHO geholpen bij het opstellen van het rapport. Het instituut is naar verluidt niet verbonden aan een universiteit, overheidsinstantie of coöperatieve onderneming. De connectie met de WHO is in dit geval echter nog duidelijker.
Code-taal
Het rapport bevat geselecteerde zinnen die naar mijn beste vermogen als volgt worden geïnterpreteerd:
- “Silo’s in de gezondheidszorg: Nationale gezondheidszorgsystemen.
- “Een beslissende verschuiving van reactieve, gefragmenteerde zorg naar geïntegreerde dienstverlening“: Kan waarschijnlijk vertaald worden als: Een beslissende verschuiving van nationale gezondheidszorgsystemen, die moeten worden ontmanteld en omgevormd tot een wereldwijd One Health-zorgsysteem op basis van kruislings geregistreerde gegevens die via AI-algoritmen worden verkregen uit de gezondheidsdossiers van patiënten/mensen, gecontroleerd door de WHO.
- “Bekwame infodemic managementfunctie“: Dit omvat het implementeren van AI-algoritmen die misinformanten identificeren met als doel censuur en bestraffing.
- “Systemen en strategieën ontwikkelen om de overvloed aan informatie aan te pakken“: Lezen: Gebruik AI-systemen en creëer een ministerie van waarheid dat exclusieve rechten heeft op de verhalen die de bevolking moet kennen en geloven.
- “Bestaande middelen en instrumenten gebruiken om valse informatie te beheren, waaronder social listening”: Afluisteren en monitoren van gesprekken van burgers via reeds bestaande bewakingssystemen.
- Opkomende infodemische signalen detecteren“: Vroegtijdige identificatie van burgers die het niet eens zijn met het officiële verhaal.
- “De juiste reactie uitvoeren“: De burger het zwijgen opleggen. Hoe burgers precies tot zwijgen moeten worden gebracht is voor iedereen een raadsel, maar er is een duidelijk verband met Digital ID als toegang tot alles, inclusief persoonlijke gegevens, online systemen voor gegevensuitwisseling met de overheid (eigendomsregistratie, huurdersregistratie en openbare diensten zoals gezondheidszorg, transport, enz.) Je zou kunnen vermoeden dat vrije meningsuiting in zo’n systeem wordt bestraft met geblokkeerde toegang tot je eigen spaargeld, voedsel, medische behandeling, banen en meer.
- “Weerbaarheid opbouwen tegen infodemische risico’s“: Versterk de weerstand tegen/voorkom dat andersdenkende burgers, wetenschappers en artsen met hun collega’s kunnen communiceren, bijvoorbeeld door zichtbare e-mailadressen voor politici en professionals op websites te verhinderen en geselecteerde groepen op sociale media te blokkeren.
- “Alfabetiseringsprogramma’s voor gezondheidswerkers“: Uniforme en gecontroleerde informatie en training voor gezondheidswerkers beheerd door de WHO, zoals we al zagen tijdens de vermeende COVID-19 pandemie. De nieuwste overeenkomst met huisartsen in Denemarken lijkt een verkapte poging om One Health via de achterdeur te implementeren. Lees de consultatiereactie hier (6).
- Alliantie met journalisten, feitencheckers, sociale mediaplatforms en opvoeders“: Controle over de verhalen die het publiek en professionals in de gezondheidszorg bereiken, zodat ze niet sceptisch worden over opgelegde behandelingsregimes, zoals vaccins.
Kortom, One Health en de invoering van Digital ID gaan over het monitoren van burgers, het verhinderen van vrije meningsuiting, het controleren wie toegang heeft tot wat, het beperken van persoonlijke vrijheid en het in beslag nemen van spaargeld en bezittingen. Het lijkt op slavernij.
Angst scenario’s
Hieronder staan voorbeelden van de doemscenario’s of angstscenario’s die in het rapport worden voorgesteld en die allemaal de basis vormen voor een centraal aangestuurde One Health agenda.
Voorbeelden van angstscenario’s zijn
- Klimaatverandering: klimaatschokken, waaronder extreme weersomstandigheden zoals overstromingen en extreme hitte, die het volgende veroorzaken
- Ziekten, vooral infectieziekten, die leiden tot overmatig gebruik van antibiotica, met als gevolg epidemieën die niet behandeld kunnen worden met effectieve antibiotica.
- Antimicrobiële resistentie en
- Oorlogen
Het moet duidelijk zijn dat het mensen zijn, misschien wel “te veel” mensen, die deze extreme klimaatschokken veroorzaken door hun roekeloze overconsumptie. Nogmaals, er is geen echt bewijs in de referenties voor deze beweringen, waarop toekomstig beleid moet worden gebaseerd.
One Health en nationale gezondheidszorgstelsels
Volgens het rapport zijn de nationale gezondheidssystemen gefragmenteerd, reactief en economisch onhoudbaar. Er wordt beweerd dat het vertrouwen van het publiek in nationale gezondheidssystemen op de proef wordt gesteld nu de verwachtingen van het publiek stijgen.
De WHO biedt een one-size-fits-all One Health oplossing die over nationale grenzen heen kan worden uitgerold. Om de genoemde problemen aan te pakken is een beslissende verschuiving nodig van reactieve, gefragmenteerde“silo”(lees: nationale) zorg naar geïntegreerde (lees: wereldwijde) diensten. Nogmaals, de taal is onduidelijk, maar men begrijpt dat de eerdere nationale gezondheidssystemen ontoereikend zijn en gereorganiseerd moeten worden in een systeem dat deze “gedecentraliseerde” gezondheidssystemen verbindt op basis van de vermeende mondiale bedreigingen.
Centraal in deze transformatie staat onder andere de oprichting van een centraal WHO-gezondheidscorps van huisartsen en andere gezondheidswerkers in de primaire sector.
Volgens de WHO kan geen van de genoemde problemen worden aangepakt zonder sterke centrale gezondheidssystemen.
Kinderen en jongeren beschermen tegen ongepaste invloeden online
In het rapport wordt aanbevolen sociale media te monitoren met behulp van AI-algoritmen om kinderen te beschermen tegen schadelijke invloeden. “Kinderen en jongeren beschermen tegen schadelijke invloeden”
Hier is een passage uit het rapport waar de goede bedoelingen zijn doorgestreept om het skelet van de agenda beter te illustreren: “De snellere verspreiding van digitale hulpmiddelen, kunstmatige intelligentie en nieuwe technologieën wordt gestuurd door menselijke waarden en gebaseerd op gedrags- en culturele inzichten. Toekomstbestendige systemen zullen investeren in inclusieve digitale competentie, ethisch gegevensbeheer en op de mens gerichte infrastructuur.
Met andere woorden, een surveillancemaatschappij waarin niemand ongezien blijft. Dit gaat nauwelijks over de veiligheid van kinderen.
Samenvatting
Sterke controle van bovenaf wordt bepleit als de oplossing voor deze vermeende wereldwijde scenario’s die hierboven zijn genoemd. Het doel van de One Health agenda is ogenschijnlijk om toekomstige generaties te beschermen.
De manier om dit te bereiken: Digitale transformatie, een verschuiving van nationale (silo zorg) naar gemeenschappelijke internationale “integrale” gezondheid (szorg) over sectoren heen, waarbij digitale gegevensdeling en kruisregistratie op supranationaal niveau nodig is.
Digitale gelijkheid, d.w.z. uniformiteit voor iedereen in plaats van gelijke rechten voor iedereen, lijkt het doel te zijn. Individuele overwegingen lijken irrelevant. Er moeten aangepaste systemen worden gebouwd die gezondheidsbedreigingen in een vroeg stadium kunnen detecteren en instrumenten voor vroegtijdige interventie kunnen ontwikkelen om bedreigingen te voorkomen en te anticiperen op verstoringen.
De strategische richtlijn voor politici is als volgt: Regeringen en organisaties moeten doortastend zijn en zorgen voor de arbeidskrachten die nodig zijn om deze door de WHO beheerde surveillancesystemen op te bouwen, evenals de noodzakelijke (no regret) hervormingen doorvoeren voor het delen van gegevens, ogenschijnlijk voor het algemeen belang.
Politici moeten daarom de moed vinden om beslissingen te nemen die niet teruggedraaid kunnen worden en die de bevolking waarschijnlijk niet zal steunen als ze zich eenmaal realiseren wat de werkelijke bedoelingen zijn.
Conclusie
Wat kunnen we leren van de One Health-conferentie in Kopenhagen en het One Health-rapport van de WHO?
Het gezondheidsbeleid wordt systematisch overgeheveld van democratisch verantwoordelijke nationale regeringen naar een netwerk van supranationale organisaties, belanghebbenden uit het bedrijfsleven en ongekozen technocratische organen die buiten de grondwettelijke controle opereren.
Deze ongekozen technocratische organen willen bewaking, afluisteren, de invoering van uitgebreide AI-systemen en algoritmen, evenals digitale ID-registratie van alle toegang tot openbare diensten, maar ook bankieren, winkelen, en vermoedelijk openbaar vervoer, huurovereenkomsten voor de onroerendgoedmarkt, en nog veel meer. Totale controle.
Het lijkt op een wereldwijde staatsgreep.
Wat de meeste burgers zien als democratisch bestuur in de gezondheidszorg blijkt in werkelijkheid een geraffineerd systeem van bedrijfsovername te zijn dat opereert onder het mom van internationale samenwerking.
Een groep die zichzelf Interest of Justice (IoJ) concludeert heel duidelijk over de overname in het volgende(7):
“De mechanismen van internationaal gezondheidsbestuur hebben een diepgaande transformatie ondergaan die de beleidsvorming systematisch heeft losgekoppeld van democratische verantwoordingsstructuren, terwijl deze transformatie wordt verdoezeld door lagen van bureaucratische complexiteit en technisch taalgebruik.
We zijn niet alleen getuige van het vastleggen van regelgeving, maar eerder van het opzetten van een transnationale bestuursarchitectuur die buiten de nationale constitutionele kaders opereert.
De Wereldgezondheidsorganisatie heeft in samenwerking met het World Economic Forum, farmaceutische belangen en militair-industriële actoren een systeem van “aanbevelingen” gecreëerd die fungeren als bindende mandaten, terwijl democratische controle wordt vermeden.
Nationale regeringen implementeren de aanbevelingen van de WHO systematisch alsof het bindende internationale wettelijke verplichtingen zijn. Wanneer burgers protesteren tegen beperkende gezondheidsmaatregelen, ontlopen regeringsfunctionarissen routinematig de verantwoordelijkheid door te beweren dat ze “slechts de WHO-richtlijnen volgen” of “voldoen aan internationale normen”. Omgekeerd beweren WHO-functionarissen, wanneer ze gevraagd worden naar de implementatie door de lidstaten, dat hun aanbevelingen niet bindend zijn en dat beslissingen over de implementatie bij soevereine naties liggen.
Dit creëert een “perfect verantwoordingsvacuüm” – een structurele regeling waarin geen enkele partij de uiteindelijke verantwoordelijkheid draagt voor de beleidsresultaten.
De gecoördineerde wereldwijde reactie op COVID-19 kwam niet voort uit een onafhankelijke nationale beoordeling van epidemiologische gegevens, maar eerder uit een bestuursmechanisme dat buiten de democratische verantwoordingsplicht opereert terwijl de façade van nationale soevereiniteit wordt gehandhaafd.
Het COVID-actieplatform, gecreëerd door Klaus Schwab na een conferentiegesprek met meer dan 200 bedrijfsleiders op 10 maart 2020 (8), de dag voordat de WHO COVID-19 tot pandemie verklaarde, vertegenwoordigt de top van deze piramidevormige machtsstructuur! CAP op de piramide, als je wilt!
Referenties:
1. https://euonehealth2025.dk/highlights
2. https://www.efsa.europa.eu/en
3. https://www.wch-scandinavia.org/post/hvad-laver-who-s-kollaborations-centre-i-Denemarken
4. https://iris.who.int/handle/10665/383271. Licentie: CC BY-NC-SA 3.0 IGO (Achtergronddocument voor het tweede Europese werkprogramma.
5. https://www.thelancet.com/journals/lanpub/article/PIiS2468-2667(24)00179-8/volledige tekst
6. https://prodstoragehoeringspo.blob.core.windows.net/158719c5-3667-4d19-b6e8-484f84f23198/Samlede høringssvar til udkast opgavebeskrivelse for almenmedicinske tilbud, opdateret.pdf
