en de Fransen trekken aan een dood paard met hun ruïneuze windmolens
Transitie is geen moreel verhaal, maar een transformatie van onrealistische proporties…
Slechts 3% van de primaire energie in de wereld is afkomstig van het “ecologische zwendel theater” (gas en zon), maar het is 0% in Afrika en 9% in Europa. In ons geval is de ‘overgang’ voltooid met minder dan 10% en het heeft ons bijna gedood….Its a long way to SANDRINE ROUSSEAU’s Heaven (lid van het Franse parlement).
Gepubliceerd op 31 december 2025 door pgibertie
Documentaire en waarheid
@DocuVerite
Een van de belangrijkste energienieuwsberichten van het jaar is bijna onopgemerkt gebleven.
Meer dan 86% van de primaire energie in de wereld is nog steeds afkomstig van olie, gas en kolen… Dit cijfer is het resultaat van een verandering in de methodologie van de officiële Statistical Review of World Energy.
En het nieuwe is dat het eindelijk zichtbaar maakt wat voorheen verborgen was…
Jarenlang kregen hernieuwbare energieën een bijzonder gunstige statistische behandeling. De wereldenergiebalansen maakten gebruik van de zogeheten methode van het fossielebrandstofequivalent.
Het principe was eenvoudig: een kilowattuur geproduceerd door wind- of zonne-energie werd geteld alsof het het equivalent van een kilowattuur fossiele energie verving, rekening houdend met de omzettingsverliezen die zouden zijn opgetreden in een kolen- of gasgestookte elektriciteitscentrale.
Als gevolg hiervan “wogen” hernieuwbare energiebronnen op papier zwaarder in primaire energie dan in de fysieke werkelijkheid.
Daarom heeft het Energie-instituut besloten om in 2025 te kiezen voor een aanpak die in overeenstemming is met de normen van de Verenigde Naties en Eurostat: de methode van de fysieke energie-inhoud. Voortaan wordt alleen de werkelijk geproduceerde energie geteld, zonder kunstmatige inflatie.
En de gevolgen zijn onmiddellijk: Vóór de herziening vertegenwoordigden hernieuwbare energiebronnen ongeveer 8% van de primaire energie in de wereld. Na de herziening daalt hun aandeel tot ongeveer 5,5%. Kernenergie blijft stabiel op ongeveer 4-5%. Fossiele brandstoffen dalen mechanisch van ~82% naar bijna 87% van het totaal.
Het is niet zo dat hernieuwbare energiebronnen minder produceren dan in het verleden. Het is alleen zo dat ze tot nu toe meer werden meegeteld dan ze werkelijk produceerden. Deze methodologische verandering is belangrijk omdat het begrip van de energietransitie hierdoor verandert.
Ten eerste maakt het een einde aan de illusie van vervanging.
Ja, hernieuwbare energiebronnen groeien snel. Maar ze worden toegevoegd aan een systeem van fossiele brandstoffen dat nog steeds dominant is. De wereld bevindt zich in een dynamiek van energietoevoeging, nog ver verwijderd van vervanging/substitutie.
Ten tweede herinnert het ons aan een natuurkundige waarheid die vaak wordt vergeten: primaire energie is geen politiek verhaal, maar een materiële stroom. Je maakt een systeem niet koolstofarm door de kleur van de grafieken te veranderen, maar door het absolute verbruik van fossiele brandstoffen daadwerkelijk te verminderen.
Op dit punt moeten we het voor de hand liggende herhalen, dat het publieke debat met een bewonderenswaardige consistentie probeert te ontkrachten: elektriciteit is geen energie, het is slechts een minderheidsvorm ervan. Op wereldschaal vertegenwoordigt elektriciteit nauwelijks een vijfde van de uiteindelijk verbruikte energie.
Een van de meest effectieve intellectuele manipulaties van de overgang was om elektriciteit als energie zelf te presenteren, waardoor het lastige concept van primaire energie werd uitgewist. Deze ondankbare hoeveelheid herinnert ons eraan dat de productie van elektriciteit niet gratis is, dat er stroomopwaartse stromen, verliezen en omzettingen bij komen kijken en dat je een beschaving niet kunt voeden met slogans…
Door opzettelijk aandelen in elektriciteit en aandelen in energie door elkaar te halen, zoals we de kraan en de bron zouden verwarren, hebben we een goede oude collectieve illusie gecreëerd: die van een snelle omschakeling, ook al blijft de onderliggende structuur van het energiesysteem van de wereld massaal gebaseerd op fossiele brandstoffen. Dus terwijl we records vieren voor de productie van groene elektriciteit, verzuimen we te specificeren wat ze werkelijk vervangen, en vooral wat ze niet vervangen.
Deze methodologische correctie maakt het ook gemakkelijker om de omvang van de nog te leveren inspanningen te begrijpen. Na dertig jaar klimaatbeleid zijn bijna negen van de tien energie-eenheden nog steeds fossiele brandstoffen. Dit cijfer is verontrustend omdat het in tegenspraak is met het verhaal dat wordt verkondigd. Dat van een transitie die al grotendeels aan de gang is, bijna onomkeerbaar, en die alleen nog maar “versneld” moet worden.
Deze nieuwe methodologie toont aan dat hernieuwbare energiebronnen en kernenergie het mogelijk hebben gemaakt om aanzienlijke emissies te vermijden, maar dat ze de fundamentele structuur van het wereldwijde energiesysteem nog niet hebben veranderd.
Dat is precies waarom deze informatie zo belangrijk is. Omdat het ons dwingt om van slogans naar de fysieke realiteit te gaan. Omdat het ons eraan herinnert dat de overgang geen moreel verhaal is, maar een transformatie op een onrealistisch grote schaal…
Want in de energiesector, net als elders, is weigeren naar het heden te kijken zoals het is, de beste manier om de toekomst duurder, conflictrijker en wreder te maken dan verwacht.
https://energyinst.org/statistical-review
