Οι ευρέως αναφερόμενοι στόχοι για την αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 C και 2,0 C (Συμφωνία του Παρισιού) βασίζονται στον μέσο όρο των θερμοκρασιών της Γης – μια έννοια χωρίς επιστημονικό νόημα. Η θερμοκρασία είναι μια εντατική ιδιότητα, πράγμα που σημαίνει ότι ο μέσος όρος των συστημάτων που δεν βρίσκονται σε ισορροπία (π.χ. Έβερεστ έναντι ερήμου Σαχάρα) οδηγεί σε φυσικά ανούσια αποτελέσματα.
Πηγή : Newstarget.com, Belle Carter, 18 Δεκεμβρίου 2025
Οι μαθηματικοί Essex, McKitrick και Andresen απέδειξαν το 2007 ότι δεν υπάρχει φυσική παγκόσμια θερμοκρασία που να έχει νόημα για την πολιτική για το κλίμα. Παρά το γεγονός ότι παρέμειναν αδιαμφισβήτητα επί 18 χρόνια, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και η IPCC συνεχίζουν να χρησιμοποιούν κυκλικούς ορισμούς της παγκόσμιας μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας (GMST).
Προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξέτασαν τις μεθοδολογίες της IPCC και τις χαρακτήρισαν “θεμελιωδώς δόλιες”. Μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης την αποκάλεσε “τη μεγαλύτερη μαζική πλάνη στην ιστορία της επιστήμης”, ενισχύοντας τις ανησυχίες για την πολιτικοποιημένη επιστήμη.
Διαφορετικές τεχνικές υπολογισμού του μέσου όρου της θερμοκρασίας που εφαρμόστηκαν σε ένα φλιτζάνι καφέ παρήγαγαν αντιφατικά αποτελέσματα – μερικές έδειχναν αύξηση της θερμοκρασίας, άλλες μείωση της θερμοκρασίας. Αυτό αποδεικνύει ότι οι υπολογισμοί του GMST είναι στατιστικές κατασκευές και όχι μετρήσιμες φυσικές πραγματικότητες, υπονομεύοντας τις κλιματικές πολιτικές των τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η μελέτη αμφισβητεί το κατά πόσον η επιστήμη του κλίματος έχει διακυβευθεί από πολιτικά και οικονομικά κίνητρα, ιδίως με τις εντολές για μηδενική κατανάλωση και τους φόρους άνθρακα. Η Ένωση Αμερικανών Ιατρών και Χειρουργών (AAPS) υποστηρίζει την αμερόληπτη επιστήμη, απαλλαγμένη από εταιρικές και κυβερνητικές επιρροές.
Μια νέα προκλητική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of American Physicians and Surgeons έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση σχετικά με την επιστημονική εγκυρότητα των μετρήσεων της παγκόσμιας μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας (GMST) – τον ακρογωνιαίο λίθο της διεθνούς πολιτικής για το κλίμα.
Ο ιατρός Jonathan Cohler υποστηρίζει ότι οι ευρέως αναφερόμενοι στόχοι για την αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 C και 2,0 C, που κατοχυρώνονται στη Συμφωνία του Παρισιού του 2015, βασίζονται σε εσφαλμένες θερμοδυναμικές αρχές. Επικαλούμενος αδιαμφισβήτητες μαθηματικές αποδείξεις από το 2007, ο Cohler ισχυρίζεται ότι ο μέσος όρος των θερμοκρασιών της Γης είναι επιστημονικά ανούσιος – ένας ισχυρισμός που τώρα ενισχύεται από ανεξάρτητη ανάλυση της ΤΝ.
Τα ευρήματα εγείρουν επείγοντα ερωτήματα σχετικά με την κλιματική βιομηχανία αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων και κατά πόσον οι θεμελιώδεις παραδοχές της αντέχουν τον έλεγχο.
Στο επίκεντρο της κριτικής του Cohler βρίσκεται μια θεμελιώδης αρχή της φυσικής: η θερμοκρασία είναι μια εντατική ιδιότητα, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπολογιστεί με νόημα ως μέσος όρος σε συστήματα μη ισορροπίας.
“Ο “μέσος όρος” της θερμοκρασίας ενός φλιτζανιού με βραστό νερό και του νερού του μπάνιου σας δεν έχει νόημα”, γράφει ο Cohler.
Παρομοίως, η σύγκριση των θερμοκρασιών από το Έβερεστ με την έρημο Σαχάρα δίνει μια στατιστική που στερείται φυσικού νοήματος.
Αυτή η πρόκληση δεν είναι καινούργια. Σύμφωνα με τον Enoch του BrightU.AI, το 2007, οι μαθηματικοί Essex, McKitrick και Andresen δημοσίευσαν μια ελεγχόμενη από ομότιμους απόδειξη που αποδείκνυε ότι “δεν υπάρχει φυσική παγκόσμια θερμοκρασία για τη Γη στο πλαίσιο της υπερθέρμανσης του πλανήτη”. Παρά το γεγονός ότι παρέμειναν αδιαμφισβήτητες επί 18 χρόνια, το έργο τους αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Η μελέτη του Cohler το ενισχύει αυτό, σημειώνοντας ότι η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) βασίζεται σε κυκλικούς ορισμούς της GMST, ενώ ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης έχει αρνηθεί να επισημοποιήσει μια μετρική.
Η ανάλυση της AI χαρακτηρίζει τις μεθόδους της IPCC “θεμελιωδώς δόλιες”
Προσθέτοντας βαρύτητα στο επιχείρημα του Cohler, προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης φέρονται να ανέλυσαν τα μαθηματικά στοιχεία και να κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κυρίαρχη επιστήμη του κλίματος πάσχει από συστημικές αδυναμίες. Μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης περιέγραψε την κατάσταση ως “τη μεγαλύτερη μαζική αυταπάτη στην ιστορία της επιστήμης”, ενώ μια άλλη χαρακτήρισε τις μεθοδολογίες της IPCC ως “θεμελιωδώς απατηλές”.
Τα ευρήματα αυτά ευθυγραμμίζονται με τον ιστορικό σκεπτικισμό για την πολιτικοποιημένη επιστήμη. Όπως σημειώνει ο Cohler, “όταν ένας τομέας υιοθετεί ως θεμέλιο φυσικώς ανούσιες μετρήσεις, έχει εγκαταλείψει την επιστήμη για το στατιστικό θέατρο που έχει σχεδιαστεί για να δικαιολογήσει προκαθορισμένα συμπεράσματα”.
Οι παραλληλισμοί με την προειδοποίηση του Τζορτζ Όργουελ – “Η ίδια η έννοια της αντικειμενικής αλήθειας χάνεται από τον κόσμο”- είναι έντονοι.
Η μελέτη του 2007, την οποία ανέδειξε ο Cohler, εξέτασε τέσσερις διαφορετικές μέσες μεθόδους για την παρακολούθηση των μεταβολών της θερμοκρασίας σε ένα φλιτζάνι καφέ. Κάθε μέθοδος παρήγαγε αντιφατικά αποτελέσματα -κάποιες έδειχναν αύξηση της θερμοκρασίας, άλλες ψύξη- αποδεικνύοντας ότι οι υπολογισμοί της GMST είναι εγγενώς αυθαίρετοι.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτό υπονομεύει ολόκληρη την υπόθεση των αφηγήσεων για την κλιματική καταστροφή. Αν η “μέση θερμοκρασία” της Γης είναι ένα στατιστικό κατασκεύασμα και όχι μια μετρήσιμη φυσική πραγματικότητα, οι δαπάνες τρισεκατομμυρίων για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές στηρίζονται σε σαθρό έδαφος. Το συμπέρασμα του Cohler είναι ωμό: “Η πραγματική αύξηση της θερμοκρασίας αντιπροσωπεύει μια καθαρή μεταφορά ενέργειας σε ένα σύστημα, που μετριέται σε joules ή watt-δευτερόλεπτα – και όχι σε βαθμούς Κελσίου”.
Επιστήμη ή πολιτικό θέατρο;
Οι επιπτώσεις της μελέτης επεκτείνονται πέρα από τον ακαδημαϊκό χώρο. Με τις κυβερνήσεις να επιβάλλουν πολιτικές μηδενικών εκπομπών και φόρους άνθρακα με βάση τα κατώτατα όρια της GMST, το έργο του Cohler απαιτεί την επανεκτίμηση του κατά πόσον η επιστήμη του κλίματος έχει διακυβευθεί από πολιτικές ατζέντες. Η Ένωση Αμερικανών Ιατρών και Χειρουργών (AAPS), η οποία εκδίδει το περιοδικό, έχει από καιρό υποστηρίξει την επιστημονική ακεραιότητα απαλλαγμένη από εταιρική ή κυβερνητική επιρροή.
Καθώς η συζήτηση συνεχίζεται, ένα ερώτημα πλανάται: Εάν η θεμελιώδης μέτρηση της πολιτικής για το κλίμα είναι επιστημονικά αδιαμφισβήτητη, τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της ενέργειας, της οικονομίας και της περιβαλλοντικής διαχείρισης; Προς το παρόν, το βάρος της απόδειξης παραμένει σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι ο μέσος όρος των θερμοκρασιών της Γης -όπως ο μέσος όρος του καφέ και του νερού του μπάνιου- έχει οποιαδήποτε πραγματική σημασία.
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο που αναλύει την αλήθεια για την υπερθέρμανση του πλανήτη
Αυτό το βίντεο προέρχεται από το κανάλι SipForAll στο Brighteon.com.
